Categories opinie & debat

It’s never too late to say sorry

Elke dag om twaalf uur wandelt een man uit het niks de Coolsingel op. Alleen hij heeft de sleutel van een kleine vitrine met daarin een megafoon. In de klok van het carillon zet hij de megafoon aan zijn mond en roept elke keer dezelfde zin: It’s never too late to say sorry.  Dan gaat de megafoon weer terug in de vitrine, deurtje op slot en beent hij weg. Zo nu en dan kijk ik op YouTube deze overdenking weer eens na. Want dat is het, een overdenking. Een kunstzinnige uiting van collectief Michael Elmgreen en Ingar Dragset.

Wat doet zo’n zin aan het einde van het jaar? Ik denk daar veel over na. Het is inderdaad nooit te laat om sorry te zeggen. Maar wordt het niet te vaak te snel gezegd? Als ondernemer doe je immers zaken waar je goed over nadenkt. Je weet wat je wilt, je hebt een plan en je motiveert je keuzen. Aan het eind van het jaar bespreek je het functioneren van je medewerkers. Je vraagt wat goed ging, wat niet en wat er beter had gekund. Datzelfde gesprek heb je met klanten en leveranciers. Heb je wel altijd de kwaliteit geleverd die was afgesproken. Was er wel voldoende aandacht voor het proces en de relatie. Heb je zaken die anders liepen tijdig of duidelijk gemeld. Een dergelijke evaluatie hoort bij de kwaliteit van het werk en dienstverlening. Het is bovendien niet alleen een terugblik, maar altijd ook een goed moment om het vizier vooruit te werpen. Waar liggen de nieuwe kansen, wat zijn de wensen en zijn er misschien problemen die worden voorzien waar je op kunt anticiperen.

Vanmorgen besprak ik een groot project met een klant voor komend jaar. Daar had ik een in mijn ogen goed voorstel voor gemaakt. Na lang intern beraad was de conclusie dat we het voorstel niet gingen doen. En toch kregen we de opdracht. Wat gebeurde hier? Wij werden beloond voor onze creativiteit en loyaliteit en er werd eerlijk gezegd dat de aanvankelijke klacht niet helemaal gegrond was. De evaluatie was wel heel eenzijdig bekeken. Welnu, wij vroegen niet om een excuus. De toekenning van de opdracht zij ons genoeg en met wat aanpassingen gaat het allemaal nog lukken ook.

Het kan ook anders. Na verloop van tijd krijgen afspraken soms een eigen interpretatie. Dat kan. Het werk en de opinie van iedereen is onderhevig aan allerlei verandering en invloed van buiten. Boos worden dat zaken anders uitpakken is een optie. Het gesprek aangaan dat je een andere voorstelling van zaken hebt is een andere. Met elkaar bespreken waarom je het anders ziet kan ook. Daarbij niet alleen je standpunt verdedigen en ook durven te luisteren is een redelijk alternatief. Bovendien is het met elkaar eens zijn niet eens altijd een na te streven doel. Agree to disagree, zoals dat zo mooi heet, kan al een prima vaststelling zijn.

Maar nu terug naar het inzicht dat je het wellicht beter anders had kunnen doen. Dat je iemand anders had kunnen bejegenen. Dat een andere beoordeling wellicht beter was geweest. Dat je een vacature wellicht effectiever door iemand anders had kunnen laten vervullen. Gewoon omdat de praktijk uitwijst dat het zo niet goed gaat. Of omdat onomstotelijk vast staat dat door het anders te doen het echt beter gaat. Met regelmaat een moment van rust en reflectie is daarbij een prima methode. It’s never too late…

De column “It’s never too late to say sorry” verscheen in Trouw op vrijdag 21 december 2012.

Share