Categories opinie & debat

Kansen in het continent China

In een zaal met honderd studenten van de Economische studievereniging van de Erasmus Universiteit viel een pijnlijke stilte. Na een enthousiast exposé van het liberale kamerlid, over het belang van Azië en China in het bijzonder, vertelde ze er zelf nooit te zijn geweest. Uitvoerig had ze verteld over de Petronas torens in Kuala Lumpur en de economische groeicijfers in China. Maar ook over het belang van goede betrekkingen en haar visie op de nut en noodzaak van handelsmissies. Haar bekentenis kwam na de vraag aan de studenten wie er al eens was geweest. Driekwart van de studenten stak de hand op en bijna met een vanzelfsprekende blik, natuurlijk zijn we daar geweest. Bovendien, als ze op tijd was geweest en ook maar een halve minuut had rondgekeken had ze kunnen zien dat een derde van de zaal was gevuld met studenten met een typisch Aziatisch uiterlijk. Een kwart kwam uit Griekenland, Turkije, Rusland en Duitsland. Nog niet de helft was afkomstig uit Nederland. Het geeft aan dat de jeugd verder is met de mondialisering van de economie dan deze volksvertegenwoordiger. Het kamerlid sloeg meer de toon aan van de conservator van het Openlucht Museum Nederland, dan dat ze een doorleefd en overtuigend verhaal hield over de kansen en bedreigingen in de wereldeconomie. Voor de jeugd is dat geen abstractie van een mogelijk later bestaan, neen het is hun alledaagse werkelijkheid. We zien dat te vaak en denken dat de opkomst van de economieën van Brazilië, Rusland, India en China iets is voor het grote bedrijfsleven en nog tamelijk ver van ons bed is. Voor de studenten is het de normaalste zaak van de wereld, denken ook in termen van kansen en zijn op zoek hoe zij er hun eigen kansen in kunnen vergroten. De bijdrage van ons gewaardeerde kamerlid doet denken aan het verhaal van de Chinese balletdanser Li Cunxin die we hebben leren kennen in de film Mao’s Last Dancer. Opgeleid door de staatspropaganda tijdens de Culturele Revolutie krijgt hij de kans om een deel van zijn opleiding te genieten bij hét balletgezelschap van Houston. Als een paar uur voor de première de lead dancer geblesseerd raakt, durft de choreograaf het aan de leerling uit China de hoofdrol te geven in het ballet. Conservatief Texas spreekt schande dat deze gastarbeider de belangrijkste functie in het ballet krijgt en smeekt dat het eens en nooit weer is. Li Cunxin danst de sterren van de hemel en redt het balletgala op weergaloze wijze. Zo zal het vaker gaan in de wereld. De vraag is niet of en wanneer, maar hoe dan ook hebben wij ons te engageren met China en de Chinezen. China is daarbij niet een land zoals wij dat kennen, maar meer een continent zoals Europa. Een amalgaam van staten met opvallende verschillen, eigen accenten, specifieke voorkeuren, meerdere talen en dus ook allemaal hun eigen bijzonderheden. Juist het midden- en kleinbedrijf kan snel schakelen en zaken doen en zo aansluiten bij groeiende markten en de lethargie in Europa maar even laten voor wat het is. Dat wat de economiestudenten al gedaan hebben.

De column “Kansen in het continent China” verscheen in Trouw op vrijdag 20 april 2012.

Share