Categories opinie & debat

Kinderarbeid of grotemensenonzin?

Mijn natuurlijke neiging is de wetenschap tamelijk serieus te nemen. Al was het maar omdat ik het leeuwendeel van wat wordt geproduceerd mijn pet te boven gaat. En als ik niet kan weerleggen wat wordt beweerd, dan erken ik in de ander al gauw mijn meerdere. Maar iets niet begrijpen, betekent nog niet dat je zelf hoeft te stoppen met nadenken. Afgelopen week werd het boek ‘Pubers aan het werk in Nederland’ gepubliceerd. Auteurs zijn de wetenschappers Kristoffel Lieten en Sarah Vos. Een boek dat hun onderzoek weergeeft naar het bestaan van kinderarbeid vandaag de dag in Nederland. Wat wil het geval? Het onderzoek is gedaan met de wet in de hand. En de wet schrijft voor dat een kind op zondag niet mag werken, niks, nul, nada. Ook mag een puber niet voor zeven uur ’s ochtends en niet na zeven uur ’s avonds zijn of haar baantje uitoefenen. Maar na zeven uur ’s ochtends zit er niemand meer op de ochtendkrant te wachten. En na zeven uur ’s avond is de vraag naar oppas daarentegen juist het grootst. Maar van de wet mag dat allemaal niet, dus hebben de wetenschappers een titel om het af te doen als illegaal en met een populariseren tot kinderarbeid. Wat een grote mensen onzin. Kinderarbeid is meisjes van tien jaar oud, twaalf uur per dag non-stop in de textielfabriek garen laten spinnen. Of ventjes van 12 in de steenfabriek rond het vriespunt op de tocht hun eigen gewicht in klei laten sjouwen. Dat komt in Nederland anno 2013 echt niet meer voor. Als werkgever ben ik daarentegen altijd zeer geïnteresseerd in de nevenactiviteiten van een kandidaat-medewerker in zijn tijd als scholier of student. Zelf had ik een krantenwijk op mijn 12e, werkte in de spoelkeuken op mijn 14e, was tuinman op mijn 15e en werkte in de supermarkt op mijn 16e. Die was toen op zondag nog niet open, anders had ik zeker op die dag gewerkt, want dat had vast nog beter betaald. Jongelui met een serieuze bijbaan hebben bij mij altijd een streepje voor. Natuurlijk ben ik geïnteresseerd in hun kennis van zaken vandaag de dag. Maar een serieuze bijbaan vertelt mij dat de kandidaten een paar zaken tegelijk kunnen. Dat ze weten dat er een correlatie is tussen een inspanning leveren en er voor beloond worden. En in de meeste gevallen hebben ze verschillende werelden van binnen gezien. Is de supply chain van een winkelketen dus geen begrip uit de business administration, maar iets dat je elke dag merkt als je vakkenvuller in de supermarkt bent en jij de aanbieding van de week in het schap moet hebben omdat om 8 uur de winkel opengaat en de klanten binnenkomen. Maar ook wezenlijke zaken als op tijd komen. Hoeveel mensen hebben er bij hun eerste baan geen moeite mee om op tijd op hun afspraken te komen? Van jongelui met oppasbaantjes weet je dat ze geleerd hebben om op tijd te zijn. Hetzelfde geldt voor nevenfuncties tijdens de studententijd. Het is een pré als het CV meer laat zien dan alleen de cijferlijst. Samenwerken en voor je belangen opkomen, leer je in allerhande besturen. Dat gaat niet ten koste van je studieresultaat, het verrijkt het juist. Net als werken, gewoon werken.

De column “Kinderarbeid of grotemensenonzin?” verscheen in Trouw op vrijdag 5 juli 2013.

Share